پەروەردەی سێکسی و ڕێگریکردن لە دەستدرێژی سێکسی/توندوتیژی سێکسی بەشێکە لە مەنهەجی ناچاری لە قوتابخانە سەرەتاییەکاندا.

بەرنامەی شانۆی “ بەڵێ-نا-وەستە!” لەلایەن ناوەندە ڕاوێژکارییە پسپۆڕەکانەوە و هەروەها لەلایەن فەرمانگە بەرپرسیارەکانی دەوڵەتەوە بۆ قوتابخانە و پەروەردە (هانۆڤەر و براونشڤایگ) پێشنیار دەکرێت.

شانۆنامەکە

شانۆنامەی “بەڵێ-نا-وەستە!” هانی منداڵان دەدات متمانە بە هەستەکانی خۆیان بکەن: ئەگەر شتێک هەستی بە هەڵە کرد، ئەوا هەڵەیە.
لەگەڵ منداڵەکاندا بەدواداچوون دەکەین: چۆن دەتوانم بڵێم “نا”؟ بۆچی هەندێک جار ڕێگەم پێدەدرێت نهێنیەکان باس بکەم؟ لە کوێ دەتوانم یارمەتی وەربگرم کاتێک پێویستم پێیەتی؟

چەمکەکە

چیرۆکەکان

پەیامەکان

• گرنگی بە هەستەکانم دەدەم.
• هەست دەکەم هەستێکی خۆشم هەیە یان ناخۆش.
• جەستەم هی منە.
• من دەگەم بەوەی بڕیار بدەم کێ دەست لە جەستەم دەدات.
• ڕێگەم پێدەدرێت بڵێم “نا” ئەگەر دەست لێدانێک هەستی نامۆ، شەرمەزاری، یان قێزەون.
• ئەگەر کەسێک سنوورەکانی من پێشێل بکات، ئەوە باش نییە، وە خەتای منیش نییە.
• دەتوانم نهێنی باش بهێڵمەوە کە خۆشیم بۆ بهێنێت بۆ خۆم.
• ڕێگەم پێدراوە ئەو نهێنییە خراپانەتان لەگەڵدا باس بکەم کە کێشەم بۆ دروست دەکەن.
• دەستدرێژی سێکسی قەدەغەیە.
• من مافی یارمەتیدانم هەیە، ڕێگەم پێدراوە یارمەتی وەربگرم.

ئۆفەرەکە

ئێمە ئاسانکاریتان بۆ دەکەین.
ئێمە سێ جار دێینە قوتابخانەکەتان و نمایش دەکەین بۆ پۆلەکانی پۆلی ٣ و/یان چوارەم:

• بۆ هەر پۆلێک یەک وانە
• بۆ ماوەی سێ هەفتە لەسەریەک
• لە پۆلدا
• بۆ سێ پۆل لە یەک بەیانیدا

تیمەکە

ئانتی کیلیان و جێنس ویرشینگ، لەگەڵ شانۆی سپرینگنسفێڵد و بە هاوکاری لەگەڵ چەندین دەزگای پسپۆڕ، زیاتر لە بیست ساڵە ڕێگری پیشەیی لە دەستدرێژی سێکسی لە سەرانسەری وڵاتدا پێشکەش دەکەن: بە نەرمی و بە شێوەیەکی دۆستانە بۆ منداڵان.

هێڵی یارمەتی بۆ دەستدرێژی سێکسی

ئەمەش واتە، لەسەر داوای پەیوەندیکەر، وەرگێڕێک لە سەرەتاوە بۆ پەیوەندییەکە زیاد دەکرێت. ئەم وەرگێڕانە هەستیارن بە بابەتەکە و پابەندن بە نهێنی. پەیوەندییەکان خۆیان بە بێناو دەمێننەوە.

ئامۆژگاری بەم زمانانەی خوارەوە وەربگرن
بە پەیوەندیکردن بە ژمارە تەلەفۆنی 0800 — 22 55 530 : ئینگلیزی، عەرەبی، تورکی، ئیسپانی، ڕووسی، ئۆکراینی، ڕۆمانی، ئیتاڵی، داری، بۆسنی، کرواتی، سربی، بولگاری، فەرەنسی، هەنگاری، فارسی (فەرسی)، پۆڵەندی، ئەلبانی، کوردی

خۆپاراستن لە ژیانی ڕۆژانەدا دەست پێدەکات

ئەوەی ئێوە وەک دایک و باوک دەتوانن بیکەن

لە خێزاندا، پەروەردەکردنی خۆپارێزی واتە مامەڵەکردن لەگەڵ کچ و کوڕەکان بە خۆشەویستی و ڕێزگرتن، وەرگرتنی کەسایەتییەکانیان بە جددی و پەروەردەکردنی چارەنووسی خۆیان. گرنگی پەروەردەکردنی خۆپارێزی لەسەر بەهێزکردنی منداڵان و هەرزەکارانە. ئەمەش باشترە کاتێک کە دایک و باوک هەستیار بن بەرامبەر بە پێداویستییەکانی منداڵەکانیان و پێداویستییەکانی منداڵەکانیان نەخەنە ژێردەستەی پێداویستییەکانی خۆیانەوە. لە سەرووی هەمووشیانەوە هاندانی منداڵانە بۆ ئەوەی خۆیان بن بەبێ ئەوەی سنووری کەسانی دیکە تێپەڕێنن.

تەنانەت لەو دامەزراوانەی کە ئەرکی پەروەردەیییان هەیە، وەک باخچەی ساوایان، قوتابخانە یان ماڵەکان، مەرجی تایبەت هەیە بۆ ڕێبازێکی پەروەردەیی خۆپارێزی.

بابەتەکانی خۆپاراستن چین و چۆن جێبەجێ دەکرێن؟

بۆ پاراستنی خۆیان، منداڵان و گەنجانی ناو خێزان و شوێنی پەروەردەیی پێویستیان بە گفتوگۆ هەیە کە تێیدا پەروەردە بکرێن لەسەر بابەتەکانی وەک سێکسی، مافەکانی خۆیان و مەترسییەکانی دەستدرێژی سێکسی. هەروەها پێویستیان بە ئەزموونی ڕۆژانە هەیە کە تێیدا ڕێز لە سنوورە کەسییەکانیان بگیرێت و بۆچوونەکانیان بەهایان بۆ دابنرێت و بەشداریکردنیان هان بدرێت. ئەمانە بەردی بناغەی پەروەردەی خۆپارێزین. دەتوانێت مەترسییەکان کەم بکاتەوە، بەڵام ناتوانێت گەرەنتی پاراستنی ڕەها بکات. بەڵام دەتوانێت یارمەتیدەر بێت بۆ وەستاندنی سووکایەتیکردن زوو، پێش ئەوەی زیانێکی دەروونی جددی ڕووبدات. وە دەتوانێت یارمەتیدەر بێت بۆ پێشکەشکردنی پشتگیری باشتر بۆ ئەو کەسانەی کە پێشتر تووشی زیانێکی دەروونی بوون.

کۆنتڕۆڵکردنی جەستەی خۆی

کچان و کوڕان دەبێ بزانن و ئەزموون بکەن کە دەتوانن بۆ خۆیان بڕیار لەسەر جەستەیان بدەن و کەسانی دیکە بۆیان نییە دەستیان لێبدەن بەبێ ئەوەی پرسیار بکەن – تەنانەت ئەگەر “تەنها مەبەستی میهرەبانانە” بێت.

هەروەها ئۆتۆنۆمی جەستەیی ئەو ئەزموونە دەگرێتەوە کە بتوانیت بڕیار بدەیت کێ لە کام دۆخدا وێنەت دەگرێت.

پشتگیریکردن لە پەروەردەی سێکسی

منداڵان پێویستیان بە کەسانی گەورە هەیە کە باسی سێکسیان لەگەڵدا بکەن و باس لە ئارەزووی خۆیان بۆ بابەتە سێکسییەکان بکەن. کەمی زانیاری منداڵان لەبارەی سێکسەوە دەتوانرێت بە ئاسانی لەلایەن تاوانبارانەوە بقۆزرێتەوە. جگە لەوەش، کچان و کوڕان ئاسانترە باسی دەستدرێژی سێکسی بکەن ئەگەر زاراوەی ئەندامی زاوزێ و پرۆسەی سێکسی بزانن. خێزان و دامەزراوە پەروەردەییەکان بەرپرسیارێتی پەروەردەی سێکسییان لە ئەستۆدایە.

قسەکردن لەسەر هەستەکان و بەرزکردنەوەی متمانە بەخۆبوون

تاوانباران دەستکاری هەستی قوربانییەکانیان و تێڕوانینی چاودێرانیان دەکەن. بۆیە خۆپاراستن بە واتای بەرەوپێشبردنی توانای هەستکردنی منداڵان و گەنجان و پاڵپشتیکردنیان لە دەربڕینی هەستەکانیان. پێویستە ئەزموون بکەن کە تێڕوانین و هەستی جیاواز سەبارەت بە هەمان بارودۆخەکان ڕێگەپێدراوە لەناو خێزان یان گروپەکەدا هەبن.

بە هەمان شێوە گرنگە هاندانی منداڵان و گەنجان بۆ ئەوەی ڕازی نەبن ئەو کارانەی کە نایانەوێت بیکەن. کچان و کوڕان پێویستیان بە هاندان هەیە بۆ دەربڕینی هەستەکان کە گوایە تایبەت نین بە ڕەگەزەکەیان. ئەو کچانەی کە ڕێگەیان پێدەدرێت کێوی بن و متمانەیان بەخۆیان هەبێت، هەروەها ئەو کوڕانەی کە ڕێگەیان پێدەدرێت لە هەندێک کاتدا دڵەڕاوکێ و بێدەسەڵات بن، باشتر لە ئازاردان دەپارێزرێن. گرنگە ئەو چاودێرانەی کە باس لە هەستەکانی خۆیان دەکەن و بە شێوەیەکی ڕاستەقینە دەریدەبڕن، وەک نمونەیەکی گرنگ خزمەت بکەن. هەروەها میدیای دیجیتاڵی کاتێک باس لە هەستەکان دەکرێت، تەحەدای تایبەت دەخاتە بەردەم دایک و باوک و چاودێرانی دیکە: دەبێت بە منداڵان و گەنجان بگەیەنن کە ئاسانترە لە پەیوەندییە ئۆنلاینەکاندا فریو بدرێن . تاوانبار دەتوانێت لە ڕێگەی ئۆنلاینەوە لە پشت هاوڕێکانی کە بەڕواڵەت هاوتەمەنن خۆیان بشارێتەوە – هەروەها ئاماژە و دەربڕینی دەموچاویش ئامادەنەبوون، ئەمەش کەم ئاماژەیەک بۆ هەڵسەنگاندنی کەسی بەرامبەر بەجێدەهێڵێت.

مافی ناکۆکی: گەورەساڵان هەمیشە ڕاست ناکەن

دوور بکەوەرەوە لە کولتوری نهێنی: بە ئاشکرا لەگەڵ یەکتر قسە بکەن.

پێویستە دایک و باوک ڕێگە بە کەمترین نهێنی بدەن لە ژیانی خێزاندا بۆ ئەوەی ڕێگری لە گەشەکردنی “کلتووری نهێنی” بکەن. ئەوانەی خوویان بە هەموو شتێکی ناخۆشەوە گرتووە کە لە ڕێگەی بێدەنگییەوە لە ژێر فەرشەکەدا بڕژێنرێت، کاتێک تاوانبارێک هەوڵی جێبەجێکردنی نهێنی دەدات، ئامادەکارییەکی خراپیان کردووە. پێویستە دایک و باوک و کەسانی پسپۆڕ لە تەمەنێکی بچووکەوە فێری منداڵان بکەن کە قسەکردن لەسەر نهێنی “خراپ” باشە- نهێنییەکان کە هەست بە خراپیی دەکەن! ئەمە قسەکردن و خیانەت نییە! ئەم پەیامە بۆ منداڵانی گەورەتر و هەرزەکارانیش زۆر گرنگە. بە تایبەتی لە دامەزراوە پەروەردەیی و چاودێری منداڵانە دامەزراوەکاندا، مەترسییەکی تایبەت هەیە کە ئەو کچ و کوڕانەی کە تووشی توندوتیژی سێکسی دەبن بێدەنگ بن، چونکە ناوێرن زیان بە ناوبانگی دامەزراوەکە بگەیەنن یان “شەرەفی گروپی” پێشێل بکەن.

پەیوەندییەکی متمانەپێکراو بچێنە

هەرگیز تاوانبارەکە لە ئەستۆی قوربانییەکان نییە.

ئەو کچ و کوڕانەی کە تووشی توندوتیژی سێکسی بوون هەرگیز تاوانبار نین. ئەمەش پێویستە بە ڕوونی بۆ منداڵان و گەنجان ڕوون بکرێتەوە. زۆربەی ئەو منداڵ و گەنجانەی کە دەستدرێژی سێکسیان کراوەتە سەر هەست بە تاوانباری دەکەن، هەستێک کە بە شێوەیەکی بەرفراوان لەلایەن تاوانبارانەوە هاندەدرێت و دەقۆزرێتەوە. ئەوان پشت بە دڵسۆزی منداڵان و گەنجانی تووشبوو دەبەستن – بە هەستکردنیان کە (بەشێکی) بەرپرسیارن لەوەی کە ڕوویداوە. ئەمەش بە تایبەتی ئاسانە بۆ بەدەستهێنانی کاتێک منداڵان یان گەنجان مەترسییان کردووە و بۆ نموونە لە ڕێگەی خۆخستنەڕووی شەڕانگێزانە لە سۆشیال میدیادا خۆیان خستۆتە مەترسییەوە. خۆپاراستن نابێت تەنها لە هۆشداریدان لەم ڕەفتارەدا سنووردار بێت. هەروەها دەبێت ئەوە ڕوون بکاتەوە کە تەنانەت ڕەفتاری مەترسیداریش بە هیچ شێوەیەک تاوانباری پێک ناهێنێت.

قسەکردن لەگەڵ منداڵان و گەنجان سەبارەت بە ئازاردان

ئەو زانیارییە گرنگانەی کە دەتوانرێت لە گفتوگۆدا ڕوون بکرێنەوە بریتین لە:

• توندوتیژی سێکسی دەتوانێت بەسەر کوڕان و کچانیشدا بێت.
• تاوانباران بە شێوەیەکی سەرەکی پیاو و گەورەن، بەڵام ژنان یان گەنجانیش دەتوانن ببنە تاوانبار.
• زۆربەی گەورەکان و هەرزەکاران خراپ بەکارهێنان ناکەن.
• تەنها بە سەیرکردنیان ناتوانی بزانی مەبەستی تاوانباران چییە.
• زۆرجار تاوانباران کەسانی ناسراو و متمانەپێکراون، و تەنها بە دەگمەن کەسانی نامۆن.
• دەستدرێژی سێکسی پەیوەندی بە خۆشەویستییەوە نییە.
• زۆرجار سووکایەتیکردن بە هەستێکی سەیرەوە دەست پێدەکات.
• هەروەها توندوتیژی سێکسی لە ژووری گفتوگۆ و تۆڕە کۆمەڵایەتییەکان ڕوودەدات.
• هەروەها دەکرێت دەستدرێژی سێکسی لە نێوان منداڵان و هەرزەکاراندا ڕووبدات.

قسەکردن لەسەر دەستدرێژی سێکسی نابێت ترس لە کچان و کوڕان دروست بکات، هەروەها نابێت ئەو بڕوایە بدات کە دەستدرێژیکردنە سەر داهاتوویان تێکدەدات. بەڵکو پێویستە ئەوە ڕوون بکرێتەوە کە سووکایەتیکردن بە قووڵی کاریگەری لەسەر مرۆڤەکان هەیە، بەڵام دەتوانرێت لە ڕێگەی ئاسوودەیی و پشتگیری و ئەگەر پێویست بوو چارەسەرکردن پرۆسێس بکرێت.

س ەرچاوە:

Edu­ka­c­ja sek­su­al­na i zapo­bie­ga­nie wykor­zy­sty­wa­niu seksualnemu/przemocy na tle sek­su­al­nym sta­nowią część obo­wiąz­ko­wego pro­gra­mu nauc­za­nia w szkołach podstawowych.

Pro­gram teatral­ny „ tak-nie-stop!” reko­men­du­ją spec­ja­lis­ty­cz­ne ośrod­ki dorad­c­ze oraz odpo­wied­zi­al­ne za szkol­nict­wo i edu­ka­c­ję urzę­dy kra­jo­we (Hanower i Brunszwik).

Sztuka

Spek­takl „tak-nie-stop!” zachę­ca dzie­ci do zauf­ania włas­nym uczu­ci­om: Jeś­li coś wyda­je się złe, to znac­zy, że jest złe.
Razem z dzieć­mi zast­ana­wia­my się: Jak powied­zieć „nie”? Dlac­ze­go cza­sa­mi poz­wa­la mi się dziel­ić sekre­t­ami? Gdzie mogę uzys­kać pomoc, kie­dy jej potrzebuję?

Koncepcja

Historie

Nas­ze sce­ny opar­te są na war­sz­tatach teatral­nych z trze­cio­klasist­ami szkoły pod­sta­wo­wej oraz na relac­jach pra­cow­ni­ków Cen­trum Ochro­ny Dzie­cka w Ulm. W rezult­a­cie pow­stały his­to­rie z włas­nych doś­wiad­c­zeń dzie­ci, któ­re częs­to eks­plo­ru­ją cien­ką gra­nicę międ­zy tym, co przy­jem­ne, a tym, co już przyjemne.

Od Anny, która chce, żeby nikt jej nie przeszkad­zał w łazi­ence, od Meti­na i Mer­ta, których bab­cia namięt­nie cału­je, od Nico, któ­re­go tre­ner pod­chod­zi zbyt blis­ko, gdy otrzy­mu­je piłkę, od Loret­ty, która z pomocą przy­ja­ciółki bro­ni się przed cyber­prze­mocą, a nawet od Pii, któ­rej nie podo­ba się sekret­na gra dziad­ka w deszczu…

Wiadomości

Oferta

Zespół

Ant­je Kili­an i Jens Wir­sching wspól­nie z Teatrem Spring­ins­feld i wie­lo­ma spec­ja­lis­ty­cz­ny­mi agen­c­ja­mi od ponad dwud­zies­tu lat ofe­ru­ją pro­fes­jo­nal­ną pro­fil­ak­ty­kę wykor­zy­sty­wa­nia sek­su­al­n­ego w całym kra­ju: deli­kat­nie i w sposób przy­jaz­ny dzieciom.

Przemoc seksualna w dzieciństwie i okresie dojrzewania – tutaj znajdziesz pomoc i informacje

Info­li­nia dla ofi­ar nadużyć sek­su­al­nych 0800 — 22 55 530

Oznac­za to, że na proś­bę dzwo­niące­go, na poc­ząt­ku roz­mo­wy zosta­nie doda­ny tłu­macz. Tłu­mac­ze ci są wyc­zu­leni na temat i zobo­wią­za­ni do zacho­wa­nia pouf­ności. Same roz­mo­wy pozosta­ją anonimowe.

teraz uzys­kać pora­dy także w nas­tę­pu­ją­cych języ­kach,
dzwo­niąc pod numer 0800 — 22 55 530 : angiel­s­kim, arabs­kim, ture­ckim, hiszpańs­kim, rosy­js­kim, ukraińs­kim, rumuńs­kim, włos­kim, dari, boś­nia­ckim, chor­wa­ckim, serbs­kim, buł­gars­kim, fran­cus­kim, węgier­s­kim, per­s­kim (far­si), pol­skim, albańs­kim i kurdyjskim.

Sexu­el­le Auf­klä­rung und Prä­ven­ti­on von sexu­el­lem Miss­brauch / sexua­li­sier­ter Gewalt gehört an Grund­schu­len zum ver­pflich­ten­den Lehrplan.

Das Thea­ter­pro­gramm „ja-nein-stop!“ wird von Fach­be­ra­tungs­stel­len wie auch von den zustän­di­gen Lan­des­äm­tern für Schu­le und Bil­dung (Han­no­ver und Braun­schweig) empfohlen.

Das Theaterstück

Das Konzept

Wir kom­men als For­schungs­rei­sen­de in die Klas­sen. In unse­rem Gepäck befin­den sich Sze­nen – teil­wei­se mit offe­nem Ende – in denen es um Gefüh­le, Berüh­run­gen, Geheim­nis­se, online-Kon­tak­te und schließ­lich auch um sexu­el­le Über­grif­fe geht.
Vor­spie­len und fer­tig? Weit gefehlt! Die Kin­der wer­den Teil des For­schungs­teams. Sie füh­len mit, den­ken mit, und sind im Ent­de­cken von Hand­lungs­mög­lich­kei­ten aktiv ein­ge­bun­den. So ver­an­kert sich das Gelern­te spie­le­risch. Dabei eig­net sich das Medi­um Thea­ter her­vor­ra­gend, um bei aller Ernst­haf­tig­keit auch jede Men­ge Spaß zu haben.

Die Geschichten

Von Anna, die im Bade­zim­mer unge­stört sein will, von Metin und Mert, die von ihrer Groß­mutter stür­misch geküsst wer­den, von Nico, des­sen Trai­ner ihm bei der Ball­an­nah­me zu nah kommt, von Loret­ta, die sich mit Hil­fe ihres Kum­pels gegen Cyber­g­roo­ming wehrt oder von Pia, die Opas heim­li­ches Regen­spiel unan­ge­nehm findet…

Die Botschaften

Das Angebot

Wir machen es Ihnen leicht.
Wir kom­men drei mal an Ihre Schu­le und spie­len für 3. und/oder 4. Klassen:

• pro Klas­se je eine Unterrichtsstunde
• an drei auf­ein­an­der­fol­gen­den Wochen
• im Klas­sen­zim­mer
• für drei Klas­sen an einem Vormittag

Das Team

Ant­je Kili­an und Jens Wir­sching bie­ten mit dem Thea­ter Spring­ins­feld in Zusam­men­ar­beit mit zahl­rei­chen Fach­stel­len seit über zwan­zig Jah­ren bun­des­weit pro­fes­sio­nel­le Prä­ven­ti­on von sexu­el­lem Miss­brauch an: Behut­sam und kindgerecht.

Sexuelle Gewalt in Kindheit und Jugend – hier finden Sie Hilfe und Informationen

Hilfe-Telefon Sexueller Missbrauch 0800 — 22 55 530

Das bedeu­tet: Auf Wunsch der anru­fen­den Per­son wird zu Beginn des Gesprächs eine Per­son hin­zu­ge­schal­tet, die über­set­zen kann. Die­se über­set­zen­den Per­so­nen sind für das The­ma sen­si­bi­li­siert und unter­lie­gen der Schwei­ge­pflicht. Die Gesprä­che fin­den wei­ter­hin anonym statt.

Neben der Bera­tung auf Deutsch kön­nen sich betrof­fe­ne Men­schen und deren Unter­stüt­zungs­per­so­nen unter der Ruf­num­mer 0800 — 22 55 530 ab sofort auch in den fol­gen­den Spra­chen bera­ten lassen:

Und auf Deutsch gibt es spe­zi­ell für Eltern auch fol­gen­des Hilfetelefon:

Sexu­el­le Auf­klä­rung gehört in die Grund­schu­le.
Das ist Pflicht.

Das Theater-Stück hilft Kindern.

Wir kommen in die Klasse.
Wir spielen Szenen.

Die Geschichten kommen aus dem Alltag von Kindern.

Die Botschaften sind:

Wenn jemand mei­ne Gren­ze ver­letzt:
Das ist nicht in Ord­nung.
Ich habe kei­ne Schuld.

Sexu­el­ler Miss­brauch ist verboten.

Ich habe ein Recht auf Hil­fe.
Ich darf Hil­fe holen.

Das Angebot:

Das Team kommt in die Schule.

Es gibt drei Ter­mi­ne.
Jeder Ter­min dau­ert eine Stunde.

Für Betroffene von sexuellem Missbrauch gibt es Hilfe:

Auf der Inter­net-Sei­te
www.hilfe-portal-missbrauch.de

Du kannst dort anrufen:

Du kannst anonym anru­fen.
Das heißt:
Du musst nicht dei­nen Namen sagen.

Die Bera­tung ist kostenlos.

Es gibt Hil­fe in vie­len Sprachen.

Du kannst einen Dol­met­scher bekommen.

Der Dol­met­scher hilft beim Verstehen.

Der Dol­met­scher sagt nichts weiter.

Oui-non-stop !
Le théâtre en classe pour la prévention des abus sexuels

L’éducation sexu­el­le et la pré­ven­ti­on des abus sexuels/violences à carac­tère sexu­el font par­tie du pro­gram­me sco­lai­re obli­ga­toire dans les éco­les primaires.

La pièce

La pro­xi­mi­té phy­si­que joue un rôle important dans le déve­lo­p­pe­ment de l’en­fant. Les câlins, les car­esses, les bis­ous – tout cela pro­cu­re du bien-être et ren­force la con­fi­ance en soi. Mais que se pas­se-t-il lors­que des adul­tes abu­sent de la con­fi­ance des enfants et de leur beso­in de proximité ?

Le concept

Les histoires

Nos scè­nes s’in­spi­rent d’ate­liers de thé­ât­re avec des élè­ves de CE2 et de témoign­ages du per­son­nel du Cent­re de pro­tec­tion de l’en­fan­ce d’Ulm. Il en résul­te des récits tirés du vécu des enfants, qui abor­dent sou­vent la fron­tiè­re ténue ent­re ce qui est agréa­ble et ce qui ne l’est plus.

Les messages

L’offre

Nous vous sim­pli­fi­ons la tâche.
Nous vien­drons dans vot­re éco­le à trois repri­ses et don­ne­r­ons des repré­sen­ta­ti­ons aux élè­ves de CE2 et/ou de CM1 :

• Une leçon par classe
• pen­dant trois semain­es consécutives
• en clas­se
• pour trois cours en une matinée

L’équipe

Ant­je Kili­an et Jens Wir­sching, en col­la­bo­ra­ti­on avec le Thea­ter Spring­ins­feld et de nombreux orga­nis­mes spé­cia­li­sés, pro­po­sent depuis plus de vingt ans une pré­ven­ti­on pro­fes­si­on­nel­le des abus sexu­els à l’é­chel­le natio­na­le : avec douceur et de maniè­re adap­tée aux enfants.

Violences sexuelles durant l’enfance et l’adolescence – vous trouverez ici de l’aide et des informations

Ligne d’as­sis­tance télé­pho­ni­que pour les vic­ti­mes d’a­bus sexu­els 0800 — 22 55 530

Cela signi­fie que, à la deman­de de l’ap­pelant, un inter­prè­te sera ajou­té à la con­ver­sa­ti­on dès le début. Ces inter­prè­tes sont sen­si­bles au sujet trai­té et tenus à la con­fi­den­tia­li­té. Les appels eux-mêmes restent anonymes.

désor­mais obte­nir des con­seils dans les lan­gues sui­van­tes
en appelant le 0800 — 22 55 530 :

Per­wer­de­hi­ya cin­sî û pêşîlê­gir­ti­na îstis­ma­ra cinsî/tundûtûjiya cin­sî beşek ji muf­re­da­ta mec­bûrî ya dibi­stanên sere­tayî ye.

Ber­na­meya şanoyê ” erê-na-rawes­te!” ji hêla naven­dên şêwir­men­di­ya pispor û her weha ji hêla ofîsên eyale­tê yên ber­pir­si­yar ji bo dibi­stan û per­wer­de­hi­yê (Hano­ver û Braun­schweig) ve tê pêş­ni­yar kirin.

Lîstik

Lîs­ti­ka “erê-na-rawestin!” zaro­kan teş­wîq dike ku bawe­ri­ya xwe bi hes­tên xwe bînin: Ger tiş­tek xelet hîs bike, wê hin­gê ew xelet e.
Em bi hev re bi zaro­kan re vedi­ko­lin: Ez çawa dika­rim bibê­jim “na”? Çima car­i­nan des­tûr tê dayîn ku ez razên xwe par­ve bikim? Dema ku ez hew­ce bikim, ez dika­rim ji ku derê alî­ka­ri­yê bistînim?

Têgeh

Çîrok

Peyam

Pêşniyar

Em vê yekê ji bo we hêsan dikin.
Em ê sê caran werin dibist­a­na we û ji bo polên 3 û/an 4an pêşan­dan bikin:

• Yek ders ji bo her polê
• ji bo sê hef­tey­ên li pey hev
• di polê de
• ji bo sê der­san di yek sibehê de

Tîm

Ant­je Kili­an û Jens Wir­sching, bi hev­ka­ri­ya Thea­ter Spring­ins­feld û gelek ajan­sên pispor, zêde­tirî bîst salan e ku li ser­an­serê welêt pêşîlê­gir­ti­na pro­fe­syo­nel a îstis­ma­ra cin­sî pêşkêş dikin: bi ner­mî û bi away­ekî zarokan-dostane.

Xeta Alîkariyê ji bo Îstismara Cinsî

Ev tê vê wateyê ku, li ser dax­wa­za bang­ker, wer­gê­rek dê di dest­pê­kê de li ban­gê were zêde­ki­rin. Ev wer­gêr li hem­ber mijarê hesas in û paben­dî nepenî­ti­yê ne. Bang bi xwe anonîm dimînin.

bi rêya tele­fon­ki­ri­na 0800 — 22 55 530 bi van zima­n­an jî şîret bistînin :

Pêşîlêgirtin di jiyana rojane de dest pê dike

Hûn wek dêûbav dikarin çi bikin

Di mal­ba­tê de, dêû­bav­ti­ya pêşîlê­gir­tinê tê wateya ku bi keç û kurên xwe re bi evîn û rêz­darî tev­bi­ge­rin, kesay­e­ti­yên wan bi cid­dî bigi­rin û biryar­da­ri­ya wan a xwe­ser xurt bikin. Bala dêû­bav­ti­ya pêşîlê­gir­tinê li ser hêz­dar­ki­ri­na zarok û ciwa­nan e. Ev çêtirîn tê bidest­xis­tin dema ku dêû­bav ji hew­ce­da­ri­yên zaro­kên xwe re hesas bin û hew­ce­da­ri­yên zaro­kên xwe nex­in bin des­tên xwe. Berî her tiş­tî, ew li ser teş­wî­qki­ri­na zaro­kan e ku bêyî ku sînorên yên din der­bas bikin, bib­in xwe.

Tew di sazi­yên xwe­dî man­da­ta per­wer­dehîyê de jî, wek bax­çey­ên zaro­kan, dibi­stan an mal­an, pêdi­vi­yên tay­be­tî ji bo nêzî­ka­ti­y­ek per­wer­dehîyê ya pêşîlê­gir­tinê hene.

Mijarên pêşîlêgirtinê çi ne û ew çawa têne bicîhanîn?

Ji bo paras­ti­na xwe, zarok û ciwanên di mal­bat û naven­dên per­wer­de­hi­yê de hew­ceyê soh­be­tan in ku tê de ew li ser mijarên wekî cin­sîy­et, mafên xwe û xeterey­ên îstis­ma­ra cin­sî werin per­wer­de­ki­rin. Her wiha ew hew­ceyê ezmûnên roja­ne ne ku tê de sînorên wan ên kesa­ne werin rêz­gir­tin, nêrînên wan werin nir­x­an­din û beş­da­ri­ya wan were teş­wî­qki­rin. Ev kevirên bin­gehîn ên per­wer­de­hi­ya pêşîlê­gir­tinê ne. Ew dika­re xeterey­an kêm bike, lê nika­re paras­ti­nek mut­leq garan­tî bike. Lêbelê, ew dika­re bibe alî­kar ku îstis­ma­ra zû were rawest­an­din, berî ku zira­ra psî­ko­lo­jîk a cidî çêbi­be. Û ew dika­re bibe alî­kar ku pişt­gi­ri­y­ek çêtir ji bo kesên ku berê zira­ra psî­ko­lo­jîk kişan­di­ne were pey­da kirin.

Kontrolkirina li ser laşê xwe

Divê keç û kur biza­nib­in û bice­ri­bî­nin ku ew dika­rin bi xwe li ser laşên xwe biryar bidin û ku yên din bêyî pir­sînê des­tûr nayê dayîn ku dest bidin wan — her çend “tenê bi mebesteke baş” be jî.

Xwe­se­ri­ya bedenî di heman demê de ezmû­na ku meriv bika­ri­be biryar bide ka kî di kîjan rewşê de wêneyê we dikişî­ne jî vedihewîne.

Piştgiriya perwerdehiya cinsî

Zarok hew­ceyî mezinan in ku bi wan re li ser cin­sîy­e­tê bia­xi­vin û ele­qeya wan a di mijarên cin­sî de çare­ser bikin. Kêm­bû­na zanî­na zaro­kan li ser cin­sîy­e­tê dika­re bi hêsanî ji hêla sûcdar­an ve were bikar anîn. Wekî din, ji bo keç û kuran hêsan­tir e ku li ser îstis­ma­ra cin­sî bia­xi­vin ger ew ter­mên ji bo organên zay­en­dî û pêva­joyên cin­sî biza­nib­in. Mal­bat û sazi­yên per­wer­de­hi­yê ber­pir­si­ya­ri­ya per­wer­de­hi­ya cin­sî par­ve dikin.

Behsa hestan û zêdekirina baweriya bi xwe

Tawan­kar hes­tên qur­ba­ni­yên xwe û têgi­hîş­ti­na lênê­rî­nerên wan manî­pu­le dikin. Ji ber vê yekê pêşîlê­gir­tin tê wateya pêş­ve­bi­ri­na şiyanên têgi­hîş­ti­na zarok û ciwa­nan û pişt­girîki­ri­na wan di der­birî­na hes­tên xwe de. Divê ew tecrû­be bikin ku têgi­hiş­tin û hes­tên cûda yên li ser heman rewşan di nav mal­bat an komê de têne des­tûr kirin ku hebin.

Bi heman awayî girîng e ku zarok û ciwan bên teş­wî­qki­rin ku tiş­tên ku nax­wa­zin bikin nekin. Keç û kur hew­ceyî teş­wî­qki­rinê ne ku hes­tên ku qaşo ne tîpîk in, îfa­de bikin. Keçên ku des­tûr tê dayîn ku hov û bi xweb­a­wer bin, û kurên ku des­tûr tê dayîn ku car­i­nan fikar û bêça­re bin, ji îstis­ma­ra çêtir têne paras­tin. Girîng e ku lênê­rîn­kerên ku li ser hes­tên xwe dia­xi­vin û wan bi away­ekî rast îfa­de dikin wekî modelên rolê yên girîng xiz­met bikin. Medy­a­ya dîjî­tal di heman demê de dêû­bav û lênê­rîn­kerên din bi dij­warîyên tay­be­tî re rû bi rû dihê­le dema ku dor tê ser hestan: divê ew ji zarok û ciwa­nan re ragi­hî­nin ku di ragi­han­di­na ser­hêl de xapan­din hêsan­tir e . Sûcdar dika­re li pişt hevalên xwe yên hev­te­men ên ser­hêl veşê­re — û jest û îfa­dey­ên rû jî tune ne, ku ji bo nir­x­an­di­na kesê din çend nîşa­nan dihêle.

Mafê nerazîbûnê: Mezinan her tim rast nînin

Ji çanda nepenîtiyê dûr bisekinin: Bi hev re bi eşkereyî biaxivin.

Divê dê û bav di jiya­na mal­ba­tê de bi qasî ku pêkan e rê bidin razên kêmt­ir da ku “çan­da nepenî­ti­yê” pêş neke­ve. Kesên ku bi bêden­gi­yê ve girê­dayî ne ku her tiş­tê ne xweş di bin xal­î­çeyê de tê veşar­tin, dema ku sûcdar hewl dide ku nepenî­ti­yê ferz bike, ne ama­de ne. Divê dê û bav û pispor ji temenê biçûk ve fêrî zaro­kan bikin ku axafti­na li ser razên “xirab” — razên ku hes­tek xirab didin — baş e! Ev ne axaftin an xiya­net e! Ev peyam ji bo zarok û ciwanên mezin jî girîng e. Bi tay­be­tî di sazi­yên per­wer­de­hi­yê û lênê­rî­na zaro­kan ên damez­ran­dî de, xeterey­ek tay­be­tî heye ku keç û kurên ku ras­tî tun­dû­tû­ji­ya cin­sî tên bêdeng bimî­nin ji ber ku ew newê­rin navû­den­gê sazi­yê xirab bikin an “rûme­ta komê” bin­pê bikin.

Têkiliyek baweriyê ava bikin

Tawanbarî qet ne li ser milkê qurbaniyan e.

Keç û kurên ku ras­tî şîde­ta cin­sî hati­ne qet nayên sûcdar­ki­rin. Divê ev yek bi zel­alî ji zarok û ciwa­nan re were rave­ki­rin. Pira­ni­ya zarok û ciwanên ku ras­tî îstîs­ma­ra cin­sî hati­ne xwe sûcdar hîs dikin, hes­tek ku ji hêla sûcdar­an ve bi giranî tê teş­wî­qki­rin û îstis­mar­ki­rin. Ew xwe dispê­rin dil­so­zi­ya zarok û ciwanên bandor­dar — hes­ta wan a ber­pir­si­ya­ri­ya (qis­mî) ji bo tiş­tê ku qewimî ye. Ev bi tay­be­tî hêsan e ku meriv bi dest bixe dema ku zarok an ciwa­nan rîsk gir­ti­ne û, mîn­akî, bi rêya xwe-pêşkê­şki­ri­na êrîş­kar li ser medy­a­ya civ­akî xwe xis­ti­ne xetereyê. Pêşîlê­gir­tin divê bi hişyar­ki­ri­na li dijî vê tev­gerê ve sînord­ar nebe. Divê her weha eşke­re bike ku tewra tev­gerên xeter­nak jî bi tu awayî sûcda­ri­yê pêk naynin.

Axavtina bi zarok û ciwanan re li ser îstismarkirinê

Gelek dê û bav û per­wer­de­kar ji axaftinên li ser îstîs­marê ditir­sin, dibe ku ji ber ku ew difi­ki­rin ku ew ê gotinên rast nebin. Lê ne hew­ce ye ku hûn her tiş­tî rast bikin. Tiş­tê herî girîng di van axaftin­an de ew e ku zarok û ciwan fêm bikin: Day­ika min, bavê min, mamos­teyê min, an lênê­rî­nerê min diza­nin ku ev celeb tişt heye. Ji ber ku ev jî tê vê wateyê: Ger tiş­tek wusa bi serê min de were, ez dika­rim biçim ba van miro­vên pêbawer.

Aga­hi­yên girîng ên ku dika­rin di dema axaftinê de werin zel­al­ki­rin ev in:

Axafti­na li ser îstîs­ma­ra cin­sî divê tir­sê li keç û kuran çêne­ke, û divê ew hest neyê dayîn ku îstîs­mar pêşero­ja wan xera dike. Di şûna wê de, divê were rave­ki­rin ku îstîs­mar ban­do­rek kûr li ser miro­van dike, lê ew dika­re bi rêya rehe­ti­yê, pişt­girî û, ger hew­ce bike, ter­a­pi­yê were çare­ser kirin.

K anî:

Edu­ki­mi sek­su­al dhe paran­da­li­mi i abu­zimit seksual/dhunës së sek­sua­li­zuar ësh­të pjesë e kur­ri­kulës së dety­ruesh­me në shkol­lat fillore.

Pro­g­ra­mi tea­tral “ po-jo-nda­lo!” rekoman­do­het nga qend­rat këshil­li­more të spe­cia­li­zu­a­ra, si dhe nga zyrat shte­tëro­re përg­jeg­jë­se për shkol­lat dhe arsi­min (Hano­ver dhe Braunschweig).

Shfaqja

Afër­sia fizi­ke luan një rol të rën­dë­sis­hëm në zhvil­li­min e fëmi­jë­ve. Për­qa­fi­met, led­ha­ti­met, për­këd­hel­jet – të gji­tha këto të bëjnë të ndi­he­sh mirë dhe for­co­jnë vetë­be­si­min. Por çfarë ndodh kur të rri­tu­rit shfry­të­zo­jnë besi­min e fëmi­jë­ve dhe nevo­jën e tyre për afërsi?

Koncepti

Historitë

Skenat tona bazo­hen në punë­to­ri tea­tri me fëmi­jë të klasës së tre­të të shkol­lës fil­lo­re dhe në rapor­tet e anë­tarë­ve të sta­fit të Qen­drës për Mbrojt­jen e Fëmi­jë­ve në Ulm. Kjo rez­ultoi në his­to­ri nga për­vo­jat e vetë fëmi­jë­ve, të cilat shpesh eks­plo­ro­jnë vijën e hol­lë midis asaj që ësh­të e këndsh­me dhe asaj që nuk ësh­të më e këndshme.

Mesazhet

Oferta

Ne e bëj­më të leh­të për ju.
Do të vij­më në shkol­lën tuaj tre herë dhe do të per­for­moj­më për kla­sat e 3‑ta dhe/ose 4‑ta:

• Një mësim për klasë
• për tre javë rresht
• në klasë
• për tre kla­sa në një mëngjes

Ekipi

Ant­je Kili­an dhe Jens Wir­sching, së bash­ku me Teatrin Spring­ins­feld dhe në bash­kë­pu­nim me agjen­ci të shum­ta të spe­cia­li­zu­a­ra, ofro­jnë paran­da­lim pro­fe­sio­nal të abu­zimit sek­su­al në të gji­thë ven­din për më shumë se një­zet vjet: butë­sisht dhe në një mëny­rë miqë­so­re për fëmijët.

Linjë Ndihme për Abuzimin Seksual

Kjo do të tho­të që, me kër­kesë të tele­fo­nue­sit, një përk­t­hyes do t’i shto­het thirr­jes në fil­lim. Këta përk­t­hyes janë të ndjes­hëm ndaj temës dhe janë të dety­ru­ar të rua­jnë kon­fi­den­cia­litetin. Vetë thirr­jet mbe­ten anonime.

mar­rin këshil­la edhe në gjuhët e mëposht­me
duke tele­fonu­ar në num­rin 0800 — 22 55 530 :

Parandalimi fillon në jetën e përditshme

Çfarë mund të bëni ju si prindër

Në famil­je, prin­dëri­mi paran­da­lues do të tho­të traj­ti­mi i vaj­za­ve dhe djem­ve me dashu­ri dhe respekt, marr­ja serio­zisht e per­so­na­li­te­te­ve të tyre dhe nxit­ja e vetë­ven­dos­jes së tyre. Foku­si i prin­dëri­mit paran­da­lues ësh­të fuqi­zi­mi i fëmi­jë­ve dhe ado­le­shen­të­ve. Kjo arri­het më së miri kur prin­dërit janë të ndjes­hëm ndaj nevo­ja­ve të fëmi­jë­ve të tyre dhe nuk i nënsh­tro­jnë nevo­jat e tyre ndaj nevo­ja­ve të tyre. Mbi të gji­tha, bëhet fjalë për inku­ra­ji­min e fëmi­jë­ve që të jenë vet­vet­ja pa tej­kaluar kufij­të e të tjerëve.

Edhe në insti­tu­cio­net me man­dat edu­ka­tiv, siç janë kop­sh­tet, shkol­lat ose shtëpi­të, ekzis­to­jnë kër­ke­sa spe­ci­fi­ke për një qas­je edu­ka­ti­ve parandaluese.

Cilat janë temat parandaluese dhe si zbatohen ato?

Për mbrojt­jen e tyre, fëmi­jët dhe të rinj­të në famil­je dhe mje­di­se arsi­more kanë nevo­jë për bise­da në të cilat edu­ko­hen rreth tema­ve të til­la si sek­sua­liteti, të drej­tat e tyre dhe rre­zi­qet e abu­zimit sek­su­al. Ata gjit­hash­tu kanë nevo­jë për për­vo­ja të për­dit­sh­me në të cilat respek­to­hen kufij­të e tyre per­so­nalë, vlerës­ohen men­di­met e tyre dhe inku­ra­jo­het pjesëmarr­ja e tyre. Këto janë gurët the­melorë të edu­ki­mit paran­da­lues. Mund të zvo­gë­lo­jë rre­zi­qet, por nuk mund të garan­to­jë mbrojt­je abso­lu­te. Meg­jit­ha­të, mund të ndih­mo­jë në nda­li­min e abu­zimit herët, për­pa­ra se të ndod­hë dëmi seri­oz psi­ko­log­jik. Dhe mund të ndih­mo­jë në ofri­min e mbësh­tet­jes më të mirë për ata që kanë vuaj­tur tashmë dëm psikologjik.

Kontroll mbi trupin e vet

Auto­no­mia tru­po­re përfs­hin gjit­hash­tu për­vo­jën e të qenit në gjend­je të ven­dosësh se kush të foto­gra­fon në cilën situatë.

Mbështetja e edukimit seksual

Fëmi­jët kanë nevo­jë për të rri­tur që flasin me ta për sek­sua­litetin dhe që adre­so­jnë inte­res­in e tyre në çësht­jet sek­sua­le. Mun­ge­sa e njo­hu­ri­ve të fëmi­jë­ve rreth sek­sua­litetit mund të shfry­tëz­o­het leh­të­sisht nga autorët e kri­mit. Për më tepër, ësh­të më e leh­të për vaj­zat dhe djem­të të flasin për abu­zi­min sek­su­al nëse i dinë ter­mat për orga­net gje­ni­tale dhe pro­ce­set sek­sua­le. Famil­ja dhe insti­tu­cio­net arsi­more nda­jnë përg­jeg­jë­sinë për edu­ki­min seksual.

Nëse prin­dërit e kanë të vësh­tirë të flasin hapur për temat sek­sua­le, shkol­lat mund të ndih­mo­jnë dhe të kom­pen­so­jnë boshl­lë­qet në njo­hu­ri. Edu­ki­mi sek­su­al nuk bëhet i pan­evo­js­hëm vetëm sep­se sek­sua­liteti ësh­të i kudon­dod­hur në sho­qërinë tonë. Për­kundra­zi: fëmi­jët dhe të rinj­të kanë nevo­jë për udhë­zi­me në xhun­glën e mesaz­he­ve dhe sti­muj­ve sek­sualë dhe të sek­sua­li­zuar. Në veçan­ti, ata duhet ta kup­t­o­jnë ndrys­hi­min midis sek­sua­litetit dhe dhunës sek­sua­le që në mos­hë të vogël. Por ësh­të gjit­hash­tu e rën­dë­sish­me që të rinj­të që dis­ku­to­jnë krye­sisht çësht­jet e tyre sek­sua­le me bash­kë­mos­hat­arët në bise­da të drejt­për­drej­ta, dho­ma cha­ti ose për­mes revista­ve rino­re të dinë se mund t’u drej­to­hen të rri­tur­ve për mbësh­tet­je — por nuk janë të dety­ru­ar ta bëjnë këtë. Edhe nëse rral­lë e për­do­rin këtë mun­dë­si, kjo njo­hu­ri ofron siguri.

Të flasësh për ndjenjat dhe të rritësh vetëbesimin

Ësh­të po aq e rën­dë­sish­me të inku­ra­jo­hen fëmi­jët dhe të rinj­të që të mos bin­den të bëjnë gjëra që nuk duan t’i bëjnë. Vaj­zat dhe djem­të kanë nevo­jë për inku­ra­jim për të shpre­hur ndjen­ja që supoz­o­het se nuk janë tipi­ke për gji­ninë e tyre. Vaj­zat që lejo­hen të jenë të egra dhe të sigur­ta në vet­ve­te, dhe djem­të që lejo­hen të jenë të shqe­të­suar dhe të pafu­qis­hëm ndon­jëherë, janë më të mbroj­tur nga abu­zi­mi. Ësh­të e rën­dë­sish­me që kuj­destarët që flasin për ndjen­jat e tyre dhe i shpre­hin ato në mëny­rë auten­ti­ke të shër­be­jnë si mode­le të rën­dë­sish­me. Medi­at dix­hi­ta­le gjit­hash­tu u par­aqe­sin prin­dër­ve dhe kuj­destarë­ve të tjerë sfi­da të veçan­ta kur bëhet fjalë për ndjen­jat: ata duhet t’u përc­jel­lin fëmi­jë­ve dhe të rinj­ve se ësh­të më e leh­të të mash­tro­hen në komu­ni­ki­min online . Një autor i kri­mit mund të fshi­het pas miq­ve në duk­je të së njëj­tës mos­hë në inter­net — dhe gjes­tet dhe shpreh­jet e fyty­rës gjit­hash­tu mungo­jnë, duke lënë pak të dhë­na për vlerë­si­min e per­so­nit tjetër.

E drejta për të mos u pajtuar: Të rriturit nuk kanë gjithmonë të drejtë

Për t’i mun­dë­suar fëmi­jë­ve dhe të rinj­ve të shpre­hin shqe­të­si­min dhe rezis­ten­cën e tyre ndaj sul­mit ose abu­zimit sek­su­al, ata duhet të mëso­jnë, si bren­da famil­je­ve të tyre ash­tu edhe nga pro­fe­sio­nis­tët, se të rri­tu­rit nuk kanë gjith­monë të drej­të . Për­vo­ja e kun­dërsht­i­me­ve të tyre, “jo”-të e tyre, jo thjesht të injo­ro­hen dhe zëri i tyre të dëg­jo­het ësh­të thel­bë­so­re. Ata që mer­ren serio­zisht janë më të aftë të shpre­hin men­di­met e tyre ose të shpre­hin pakën­aqë­si dhe refu­zim ndaj të tjerë­ve. Disa fëmi­jë ose të rinj kanë nevo­jë për inku­ra­jim për të thënë “jo”. Meg­jit­ha­të, ata nuk duhet të mbing­ar­ko­hen me prit­je, pasi të thuash “jo” ësh­të një e drej­të, jo një dety­rim. Për fëmi­jë dhe të rinj të tjerë, ësh­të më e rën­dë­sish­me t’i inku­ra­josh ata të pra­no­jnë një “jo” dhe të respek­to­jnë kufij­të e të tjerëve.

Shmangni një kulturë sekreti: Flisni hapur me njëri-tjetrin.

Prin­dërit duhet të lejo­jnë sa më pak sekre­te të jetë e mun­dur në jetën famil­ja­re për të paran­da­luar zhvil­li­min e një “kul­tu­re sekre­ti”. Ata që janë mësuar me çdo gjë të pakëndsh­me që fshi­het nën qilim për­mes hesht­jes janë të papër­gati­tur kur një autor për­pi­qet të impo­no­jë sekre­tin. Prin­dërit dhe pro­fe­sio­nis­tët duhet t’u mëso­jnë fëmi­jë­ve që në mos­hë të vogël se ësh­të në rre­gull të flasin për sekre­te “të këqi­ja” — sekre­te që të bëjnë të ndi­he­sh keq! 

Kultivoni një marrëdhënie besimi

Që fëmi­jët dhe të rinj­të të ndi­hen rehat duke i rrëf­y­er dikujt për abu­zi­min, ata kanë nevo­jë për për­vo­jën the­melo­re që prin­dërit e tyre, të afër­mit e tjerë të ngush­të dhe pro­fe­sio­nis­tët janë të inte­re­suar për ta, për shqe­të­si­met dhe nevo­jat e tyre. Prin­dërit duhet të përc­jel­lin se famil­ja nuk ësh­të një sis­tem i mbyl­lur, por se edhe njerëz të tjerë mund të jenë per­so­na të përsh­tats­hëm të besuar. Ësh­të me rën­dë­si të mad­he që vaj­zat dhe djem­të të për­je­to­jnë se bar­rët e tyre per­so­na­le nuk injo­ro­hen, por për­kundra­zi u jepet hapë­sirë. Të dish që kuj­destarët e tyre janë të njo­hur me temën e abu­zimit sek­su­al dhe dinë se ku të gje­jnë ndih­më rrit gja­sat që ata t’i rrëf­e­hen dikujt.

Faji nuk u takon kurrë viktimave.

Vaj­zat dhe djem­të që kanë për­jet­u­ar dhunë sek­sua­le nuk janë kur­rë faj­torë. Kjo duhet t’u shpjego­het qar­të fëmi­jë­ve dhe të rinj­ve. Shu­mi­ca e fëmi­jë­ve dhe të rinj­ve që janë abu­zuar sek­sua­lisht ndi­hen faj­torë, një ndjen­jë që inku­ra­jo­het dhe shfry­tëz­o­het masi­visht nga autorët. Ata mbësh­te­ten në bes­ni­kërinë e fëmi­jë­ve dhe të rinj­ve të pre­kur — në ndjen­jën e tyre të të qenit (pjesërisht) përg­jeg­jës për atë që ka ndod­hur. Kjo ësh­të veçanërisht e leh­të për t’u arri­tur kur fëmi­jët ose të rinj­të kanë mar­rë rre­zi­qe dhe, për shem­bull, kanë rre­zi­kuar veten për­mes vetë-pre­zan­ti­mit agre­siv në medi­at socia­le. Paran­da­li­mi nuk duhet të kufiz­o­het vetëm në para­laj­mëri­min kun­dër kësaj sjell­je­je. Gjit­hash­tu duhet ta bëjë të qar­të se edhe sjell­ja e rre­ziksh­me nuk për­bën faj në asn­jë mënyrë.

Duke folur me fëmijët dhe të rinjtë rreth abuzimit

Edu­ki­mi rreth abu­zimit sek­su­al ofron mbrojt­je të rën­dë­sish­me për fëmi­jët e mos­hës shkol­lo­re dhe më të vje­tër. Fëmi­jët dhe të rinj­të e infor­muar mund t’i vlerë­so­jnë më mirë situa­tat, janë më pak nai­vë dhe kanë më shumë gja­sa të flasin për të. Me fëmi­jët më të vegjël, infor­macio­ni spe­ci­fik rreth abu­zimit ësh­të përg­ji­thë­sisht i papërsh­tats­hëm sep­se tema mund të shkak­to­jë fri­kë. Vetëm në ras­te të jash­të­za­kon­sh­me, si kur fëmi­jët pye­sin drejt­për­drejt për të ose kanë dëg­juar infor­macio­ne kon­fu­ze, ësh­të e dobish­me të fli­tet me qetë­si dhe shk­urt për fak­tin se ndon­jëherë ka njerëz që duan të pre­kin orga­net gje­ni­tale të fëmi­jë­ve ose t’i put­hin ata inten­si­visht. Theksi duhet të jetë në padrej­të­sinë e kësaj sjelljeje.

Infor­macio­ne të rën­dë­sish­me që mund të sqa­ro­hen gja­të bise­dës përfshijnë:

• Dhu­na sek­sua­le mund të ndod­hë si tek djem­të ash­tu edhe tek vajzat.
• Autorët e kri­mit janë krye­sisht mesh­kuj dhe të rri­tur, por edhe gra­të ose të rinj­të mund të bëhen autorë të krimit.
• Shu­mi­ca e të rri­tur­ve dhe ado­le­shen­të­ve nuk abuzojnë.
• Nuk mund t’i kupt­osh qël­li­met e autorë­ve të kri­mit vetëm duke i parë ata.
• Autorët e kri­mit shpesh janë njerëz të njo­hur dhe të besuar, dhe vetëm rral­lë të panjohur.
• Abu­zi­mi sek­su­al nuk ka të bëjë fare me dashurinë.
• Abu­zi­mi shpesh fil­lon me ndjen­ja të çuditshme.
• Dhu­na sek­sua­le ndodh edhe në dho­mat e bise­da­ve dhe në rrjet­et sociale.
• Abu­zi­mi sek­su­al mund të ndod­hë edhe tek fëmi­jët dhe adoleshentët.
  
  
  

Të flasësh për abu­zi­min sek­su­al nuk duhet të kri­jo­jë fri­kë tek vaj­zat dhe djem­të, as nuk duhet të japësh përsh­typ­jen se abu­zi­mi ua shka­tër­ron të ardh­men. Në vend të kësaj, duhet shpjegu­ar se abu­zi­mi i prek thel­lë­sisht njerë­zit, por se mund të për­pu­n­o­het nëpërm­jet ngus­hël­li­mit, mbësh­tet­jes dhe, nëse ësh­të e nevo­jsh­me, terapisë.

B urimi:

آموزش جنسی و پیشگیری از سوءاستفاده جنسی/خشونت جنسی بخشی از برنامه درسی اجباری در مدارس ابتدایی است.

برنامه تئاتر « بله-نه-ایست!» توسط مراکز مشاوره تخصصی و همچنین ادارات دولتی مسئول مدارس و آموزش و پرورش (هانوفر و براونشوایگ) توصیه می‌شود.

نمایشنامه

نمایش «بله-نه-ایست!» کودکان را تشویق می‌کند که به احساسات خود اعتماد کنند: اگر چیزی اشتباه به نظر می‌رسد، پس اشتباه است.
ما به همراه کودکان بررسی می‌کنیم: چگونه می‌توانم «نه» بگویم؟ چرا گاهی اوقات اجازه دارم اسرارم را به اشتراک بگذارم؟ در صورت نیاز از کجا می‌توانم کمک بگیرم؟

مفهوم

ما به عنوان محقق به کلاس‌های درس می‌آییم. در مجموعه‌ی نمایش‌های ما صحنه‌هایی وجود دارد — برخی با پایان باز — که به احساسات، لمس، اسرار، تماس‌های آنلاین و در نهایت، تجاوز جنسی می‌پردازند.
فقط اجرا کنید و تمام شود؟ اصلاً اینطور نیست! بچه‌ها بخشی از تیم تحقیقاتی می‌شوند. آنها همدلی می‌کنند، با هم فکر می‌کنند و به طور فعال در کشف راه‌های ممکن برای اقدام مشارکت دارند. به این ترتیب، آنچه آموخته‌اند به صورت بازیگوشانه تقویت می‌شود. و رسانه‌ی تئاتر کاملاً مناسب است تا اطمینان حاصل شود که علیرغم جدی بودن موضوع، سرگرمی‌های زیادی نیز برای تجربه کردن وجود دارد.

داستان‌ها

از آنا که می‌خواهد در دستشویی کسی مزاحمش نشود، از متین و مرت که مادربزرگشان با شور و اشتیاق آنها را می‌بوسد، از نیکو که مربی‌اش هنگام دریافت توپ خیلی به او نزدیک می‌شود، از لورتا که با کمک دوستش از خودش در برابر تبلیغات اینترنتی دفاع می‌کند، یا از پیا که بازی مخفیانه‌ی پدربزرگ برای باران را ناخوشایند می‌داند…

پیام‌ها

پیشنهاد

ما این کار را برای شما آسان می‌کنیم.
ما سه بار به مدرسه شما خواهیم آمد و برای کلاس‌های سوم و/یا چهارم اجرا خواهیم داشت:

• یک درس برای هر کلاس
• به مدت سه هفته متوالی
• در کلاس درس
• برای سه کلاس در یک صبح

تیم

آنتیه کیلیان و ینس ویرچینگ، به همراه تئاتر اسپرینگینسفلد و با همکاری آژانس‌های تخصصی متعدد، بیش از بیست سال است که به طور حرفه‌ای پیشگیری از سوءاستفاده جنسی را در سراسر کشور ارائه می‌دهند: به آرامی و به شیوه‌ای مناسب برای کودکان.

خط تلفن کمک برای سوءاستفاده جنسی

این بدان معناست که بنا به درخواست تماس‌گیرنده، در ابتدا یک مترجم به تماس اضافه می‌شود. این مترجمان نسبت به موضوع حساس هستند و ملزم به رعایت محرمانگی می‌باشند. خود تماس‌ها ناشناس باقی می‌مانند.

با تماس با شماره 0800–22 55 530 به زبان‌های زیر نیز مشاوره دریافت کنند :

پیشگیری از زندگی روزمره شروع می‌شود

کاری که شما به عنوان والدین می‌توانید انجام دهید

در خانواده، فرزندپروری پیشگیرانه به معنای رفتار با دختران و پسران با عشق و احترام، جدی گرفتن شخصیت آنها و تقویت خودمختاری آنهاست. تمرکز فرزندپروری پیشگیرانه بر توانمندسازی کودکان و نوجوانان است. این امر زمانی به بهترین شکل محقق می‌شود که والدین نسبت به نیازهای فرزندانشان حساس باشند و نیازهای فرزندانشان را تابع نیازهای خود نکنند. مهمتر از همه، این امر در مورد تشویق کودکان به خودشان بودن بدون تجاوز از مرزهای دیگران است.

حتی در مؤسساتی که دارای مجوز آموزشی هستند، مانند مهدکودک‌ها، مدارس یا خانه‌ها، الزامات خاصی برای رویکرد آموزشی پیشگیرانه وجود دارد.

مباحث پیشگیری چیست و چگونه اجرا می‌شوند؟

کودکان و نوجوانان در خانواده‌ها و محیط‌های آموزشی، برای محافظت از خود، به گفتگوهایی نیاز دارند که در آن‌ها درباره موضوعاتی مانند تمایلات جنسی، حقوق خود و خطرات سوءاستفاده جنسی آموزش ببینند. آن‌ها همچنین به تجربیات روزمره‌ای نیاز دارند که در آن‌ها به مرزهای شخصی‌شان احترام گذاشته شود، به نظراتشان بها داده شود و مشارکت آن‌ها تشویق شود. این‌ها سنگ بنای آموزش پیشگیرانه هستند. این آموزش می‌تواند خطرات را کاهش دهد، اما نمی‌تواند محافظت مطلق را تضمین کند. با این حال، می‌تواند به توقف زودهنگام سوءاستفاده، قبل از وقوع آسیب‌های روانی جدی، کمک کند. و می‌تواند به ارائه حمایت بهتر برای کسانی که قبلاً آسیب روانی دیده‌اند، کمک کند.

کنترل بر بدن خود

استقلال بدنی همچنین شامل این تجربه می‌شود که بتوانید تصمیم بگیرید چه کسی در چه موقعیتی از شما عکس بگیرد.

حمایت از آموزش جنسی

کودکان به بزرگسالانی نیاز دارند که با آنها در مورد مسائل جنسی صحبت کنند و به علایق آنها در مسائل جنسی بپردازند. عدم آگاهی کودکان در مورد مسائل جنسی به راحتی می‌تواند توسط مجرمان مورد سوءاستفاده قرار گیرد. علاوه بر این، اگر دختران و پسران اصطلاحات مربوط به اندام تناسلی و فرآیندهای جنسی را بدانند، صحبت در مورد سوءاستفاده جنسی برای آنها آسان‌تر است. خانواده و مؤسسات آموزشی مسئولیت آموزش جنسی را به طور مشترک بر عهده دارند.

صحبت کردن در مورد احساسات و افزایش اعتماد به نفس

مرتکبین خشونت، احساسات قربانیان خود و برداشت‌های مراقبان آنها را دستکاری می‌کنند. بنابراین، پیشگیری به معنای ارتقای توانایی‌های ادراکی کودکان و نوجوانان و حمایت از آنها در ابراز احساساتشان است. آنها باید تجربه کنند که برداشت‌ها و احساسات متفاوتی در مورد موقعیت‌های یکسان در خانواده یا گروه وجود دارد.

به همان اندازه مهم است که کودکان و نوجوانان را تشویق کنیم که به انجام کارهایی که نمی‌خواهند، ترغیب نشوند. دختران و پسران برای ابراز احساساتی که ظاهراً مختص جنسیت آنها نیست، به تشویق نیاز دارند. دخترانی که اجازه دارند وحشی و با اعتماد به نفس باشند، و پسرانی که اجازه دارند گاهی مضطرب و درمانده باشند، بهتر از سوءاستفاده محافظت می‌شوند. مهم است که مراقبانی که در مورد احساسات خود صحبت می‌کنند و آنها را به طور واقعی بیان می‌کنند، به عنوان الگوهای مهم عمل کنند. رسانه‌های دیجیتال همچنین والدین و سایر مراقبان را در مورد احساسات با چالش‌های خاصی روبرو می‌کنند: آنها باید به کودکان و نوجوانان این پیام را منتقل کنند که فریب خوردن در ارتباطات آنلاین آسان‌تر است . یک مجرم می‌تواند پشت دوستان به ظاهر هم‌سن خود در فضای آنلاین پنهان شود — و حرکات و حالات چهره نیز وجود ندارد و سرنخ‌های کمی برای ارزیابی شخص دیگر باقی می‌گذارد.

حق مخالفت: بزرگسالان همیشه حق ندارند

از فرهنگ پنهان‌کاری پرهیز کنید: با یکدیگر آشکارا صحبت کنید.

والدین باید تا حد امکان رازهای کمتری را در زندگی خانوادگی مجاز بدانند تا از ایجاد «فرهنگ رازداری» جلوگیری شود. کسانی که به پنهان کردن هر چیز ناخوشایندی از طریق سکوت عادت کرده‌اند، وقتی یک مجرم سعی می‌کند رازداری را به زور اعمال کند، آمادگی لازم را ندارند. والدین و متخصصان باید از سنین پایین به کودکان بیاموزند که صحبت کردن در مورد رازهای «بد» — رازهایی که احساس بدی دارند — اشکالی ندارد! این حرف زدن یا خیانت نیست! این پیام برای کودکان بزرگتر و نوجوانان نیز بسیار مهم است. به ویژه در مراکز آموزشی و مراقبت از کودکان، این خطر وجود دارد که دختران و پسرانی که خشونت جنسی را تجربه می‌کنند، سکوت کنند زیرا جرات نمی‌کنند به اعتبار موسسه آسیب بزنند یا «افتخار گروه» را زیر پا بگذارند.

یک رابطه مبتنی بر اعتماد ایجاد کنید

تقصیر هرگز متوجه قربانیان نیست.

دختران و پسرانی که خشونت جنسی را تجربه کرده‌اند، هرگز مقصر نیستند. این موضوع باید به روشنی برای کودکان و نوجوانان توضیح داده شود. اکثر کودکان و نوجوانانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، احساس گناه می‌کنند، احساسی که به شدت توسط عاملان آن تشویق و مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. آنها به وفاداری کودکان و نوجوانان آسیب‌دیده — به حس مسئولیت (تا حدی) آنها در قبال آنچه اتفاق افتاده — تکیه می‌کنند. این امر به ویژه زمانی آسان می‌شود که کودکان یا نوجوانان ریسک کرده و مثلاً با ابراز پرخاشگری در رسانه‌های اجتماعی، خود را به خطر انداخته‌اند. پیشگیری نباید محدود به هشدار در مورد این رفتار باشد. همچنین باید روشن شود که حتی رفتار پرخطر به هیچ وجه گناه محسوب نمی‌شود.

صحبت با کودکان و نوجوانان در مورد سوءاستفاده

آموزش در مورد سوءاستفاده جنسی، محافظت مهمی برای کودکان در سن مدرسه و بالاتر فراهم می‌کند. کودکان و نوجوانان آگاه می‌توانند موقعیت‌ها را بهتر ارزیابی کنند، کمتر ساده‌لوح باشند و احتمال بیشتری دارد که در مورد آن صحبت کنند. در مورد کودکان خردسال، اطلاعات خاص در مورد سوءاستفاده عموماً نامناسب است زیرا موضوع می‌تواند باعث ترس شود. فقط در موارد استثنایی، مانند زمانی که کودکان مستقیماً در مورد آن سؤال می‌کنند یا اطلاعات گیج‌کننده‌ای را شنیده‌اند، صحبت آرام و مختصر در مورد این واقعیت که گاهی اوقات افرادی هستند که می‌خواهند اندام تناسلی کودکان را لمس کنند یا آنها را به شدت ببوسند، مفید است. تأکید باید بر نادرست بودن این رفتار باشد.

بسیاری از والدین و مربیان از گفتگو در مورد سوءاستفاده می‌ترسند، شاید به این دلیل که فکر می‌کنند کلمات مناسبی برای بیان ندارند. اما لازم نیست همه چیز را درست بگویید. مهمترین چیز در این گفتگوها این است که کودکان و نوجوانان متوجه شوند: مادرم، پدرم، معلمم یا مراقبم می‌دانند که این نوع چیزها وجود دارد. زیرا این همچنین به این معنی است که: اگر چنین اتفاقی برای من بیفتد، می‌توانم به این افراد مورد اعتماد مراجعه کنم.

اطلاعات مهمی که می‌توان در مکالمه روشن کرد عبارتند از:

صحبت در مورد سوءاستفاده جنسی نباید در دختران و پسران ترس ایجاد کند، و همچنین نباید این تصور را ایجاد کند که سوءاستفاده آینده آنها را خراب می‌کند. در عوض، باید توضیح داده شود که سوءاستفاده عمیقاً افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما می‌توان آن را از طریق دلداری، حمایت و در صورت لزوم، درمان، مدیریت کرد.

م نبع:

Статева освіта та запобігання сексуальному насильству/сексуалізованому насильству є частиною обов’язкової навчальної програми початкових шкіл.

Театральну програму « так-ні-стоп!» рекомендують спеціалізовані консультаційні центри, а також відповідальні державні установи з питань шкіл та освіти (Ганновер та Брауншвейг).

П’єса

Гра «так-ні-стоп!» заохочує дітей довіряти власним почуттям: Якщо щось здається неправильним, значить, це неправильно.
Разом з дітьми ми досліджуємо: Як я можу сказати «ні»? Чому мені іноді дозволено ділитися секретами? Де я можу отримати допомогу, коли вона мені потрібна?

Концепція

Просто виступити і покінчити з цим? Зовсім ні! Діти стають частиною дослідницької групи. Вони співпереживають, разом думають і активно беруть участь у пошуку можливих варіантів дій. Таким чином, те, що вони дізналися, грайливо підкріплюється. А театральний жанр ідеально підходить для того, щоб, незважаючи на серйозність теми, було також багато цікавого.

Історії

Повідомлення

Пропозиція

Ми спрощуємо ваші справи.
Ми приїдемо до вашої школи тричі та виступимо для учнів 3‑го та/або 4‑го класів:

• Один урок на клас
• протягом трьох тижнів поспіль
• у класі
• за три заняття за один ранок

Команда

Сексуальне насильство в дитинстві та підлітковому віці – 

Телефон довіри для жертв сексуального насильства 0800 — 22 55 530

Це означає, що на прохання абонента до розмови на початку буде додано перекладача. Ці перекладачі добре знають тему та зобов’язані зберігати конфіденційність. Самі розмови залишаються анонімними.

тепер можуть отримати консультації такими мовами,